ღ چشمه اشک ღ
می خواهم آنقدر از تو بنویسم که همه ذرات وجودم غرق تو شود، نه من بمانم و نه قلبی که جز برای تو می نویسد می خواهم آنقدر در خاموشی و سکوت دلم صدایت کنم که زبانم ، جز نام و یادت چیزی نگوید ، مهربانترینم می خواهم آنقدر دوستت داشته باشم که قلبم دوست داشتن هر چیزی جز تو را فراموش کند. اي كاش گذر زمان در دست من بود. تا لحظه هاي با تو بودن را آنقدر طولاني ميكردم كه براي بي تو بودن وقتـي نماند..... حرفی نیست ، جز یک سلام ، یک دنیا دلتنگی ، یک آسمان عشق ، و هزاران هزار سطر ، سطرهایی که نوشته می شوند اما ................. دلم عجيب اين روزها را بارانی کرده است. هوای خواب به سرم زده است . شاید خوابی طولانی . خاطره ها را ورق می زنم بی آنکه چيزی بفهمم ، بی آنکه بفهمم باید دلخوش شوم يا دلگير و بی آنکه بدانم باید چه کنم . به مرغ عشق فالگير ، به سفره هفت سین ، به یا مقلب القلوب لحظه ای که گذشته است و به حول حالنا فکر می کنم . به لحظه لحظه ی این روزهایی که گذشت . ای کاش این بهار می رفت و حرفی از دوری و فراق نمی آمد .ای کاش زودتر این روزها تمام می شد.نیمه شب های خلوت شده ام با سکوتش هوایی ام می کند و نمی دانم چرا این روزها قانون شده است که باید نیمه شب هایم خالی از سکوت باشند و تنهایی ام در و دیواری نداشته باشد . دلم گرفته است ............ دلم عجیب گرفته است ........... بغض هنوز هم همراه من است ، کاغذهای مچاله شده ، لیوان های سرد شده ، حرف های ناگفته . هنوز هم گاهی خنده ام می گیرد . هنوز هم گاهی غرق می شوم . و گاهی حرفی با خدا و گاهی با او ، و باز شمارش روزهای مانده تا روز دیدار و باز بغضی ناشکستنی ........ نه من ماندنی ، نه این حرف ها گفتنی ، نه این روزها رفتنی و نه این نوشته ها ..... تو از حریم کدامین ستاره آمده ا ی که من نظیر تو را به مهربانی و خوبی به بیریایی و پاکی میان این همه آدم که در زمین خداست سراغ نتوانم کرد؟ وقتی پرنده ای زیبا و دوست داشتنی با بال های رنگین و لطیف خود بر فراز گل ها پریده و با نوای شورانگیزی نغمه سرایی می کند ، آیا می دانی چه می گوید ؟ او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند . زمانی که آن جویبار باریک از دامنه کوهستان بی اعتنا به سبک خاره ، زمزمه کنان از میان دره های عمیق می گذرد و پیش می رود . آیا می دانی چه می گوید ؟ او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند . هنگامی که آن آبشار بلند از فراز کوهی عظیم بر صخره ای جسیم می غلطد و با آهنگی یکنواخت و موزون غلغله ای در دل کوه می افکند می دانی چه می گوید؟ او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند . وقتی بلبلی در کنار گل سرخی نشسته و با حنجره ای لطیف شرح دلدادگی و داستان پریشانی خود را به گوش جهانیان می رساند . آیا می دانی چه می گوید ؟ او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند . هنگامی که پرستوهای زیبا در آسمان صاف و لاجوردی صفیرزنان از نزد شما می گذرند می دانی چه می گویند ؟ آن ها سرود عشق و رمز زندگی را می خوانند . هنگامی که مرغ حق شب هنگام بر فراز درختی یا بر روی خرابه ای صدای یکنواخت هق!هق! خود را به گوش تو می رساند هیچ فکر کرده ای چه می گوید ؟ او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند .
گاهی وقتا
توی زندگی آدما
لحظه ای متولد میشه
که
روح اونا رو
وسیعتر از آسمون و
رقیق تر از بارون میکنه .
مثل وقتی که
یک نفر رو خیلی
دوست دارن .
مثل وقتی که
دلشون خیلی براش
تنگ میشه .
این جور موقعا ،
آدما حاضرن
همه هستی شون رو بدن
تا بتونن درست
راس همون لحظه ی
دلتنگی ،
اون فرد رو ببینن !
××××
گاهی وقتا ،
آدما
خیلی از هم فاصله دارن ،
چیزی حدود هزار سال نوری !
این جور موقعا ،
حاضرن
همه هستی شون رو بدن
تا
برای یک لحظه
نزدیک هم باشن ،
بتونن طعم صدای همدیگرو
مزه مزه کنن ،
لهجه نگاه همدیگرو
با تموم وجود
حس کنن
و .....
××××
گاهی وقتا ،
آدما میتونن بعد از قرن ها ،
برای چند لحظه ،
دوست داشتنی ترین فرد
زندگی شون رو ببینن .
این جور موقعا ،
حاضرن
همه هستی شون رو بدن
تا
زمان برای همیشه
متوقف بشه !
××××
میخوام فقط
یه چیزی رو بدونی ،
فقط یه چیزو :
تمام گاهی وقتای زندگی آدما ،
همیشه های زندگی منه !!!