وقتی پرنده ای زیبا و دوست داشتنی با بال های رنگین و لطیف خود بر فراز گل ها پریده و با نوای شورانگیزی نغمه سرایی می کند ، آیا می دانی چه می گوید ؟

او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند .

زمانی که آن جویبار باریک از دامنه کوهستان بی اعتنا به سبک خاره ، زمزمه کنان از میان دره های عمیق می گذرد و پیش می رود . آیا می دانی چه می گوید ؟

او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند .

هنگامی که آن آبشار بلند از فراز کوهی عظیم بر صخره ای جسیم می غلطد و با آهنگی یکنواخت و موزون غلغله ای در دل کوه می افکند می دانی چه می گوید؟

او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند .

وقتی بلبلی در کنار گل سرخی نشسته و با حنجره ای لطیف شرح دلدادگی و داستان پریشانی خود را به گوش جهانیان می رساند . آیا می دانی چه می گوید ؟

او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند .

هنگامی که پرستوهای زیبا در آسمان صاف و لاجوردی صفیرزنان از نزد شما می گذرند می دانی چه می گویند ؟

آن ها سرود عشق و رمز زندگی را می خوانند .

هنگامی که مرغ حق شب هنگام بر فراز درختی یا بر روی خرابه ای صدای یکنواخت هق!هق! خود را به گوش تو می رساند هیچ فکر کرده ای چه می گوید ؟

او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند .

قلم خورده در دوشنبه سوم فروردین 1388ساعت 15:43 توسط بهار| |